Reacties na de uitzending

29-01-2018, TOON LEF EN LIEFDE; MAAK HET VERSCHIL, Henk Reimert

Henk Reimert

19-12-2017, ALICIA, Reins Swart

 

Rein Swart

ref: http://reinswart.blogspot.nl/2017/12/alicia-2017-documentaire-van-maasja-ooms.html 

07-12-2017, OOK WIJ HERKENNEN ALICIA, Marijke

 

ref: http://tijdelijketieners.nl/ook-wij-herkennen-alicia/ 

28-11-2017, IEDEREEN VOELT DE EENZAAMHEID, Stefan Cuppen & Levi van Dam

28-11-2017, KORRELATIE OVERSPOELD, Korrelatie

27-11-2017, KINDEREN ZOALS ALICIA, Anneke Vinke

25-11-2017, ALICIA, HET IS NIET JOUW SCHULD, Minke Vorenkamp

24-11-2017, HET PROBLEEM VERPLAATSEN OF OPLOSSEN, Minke Jansen

‘ALICIA’ EEN PRACHTIGE DOCUMENTAIRE. HET PROBLEEM VERPLAATSEN OF OPLOSSEN

24-11-2017, ZWALUWSTAARTJE ALICIA, Paulien Kuipers

23-11-2017, ALICIA, Anja Lok

23-11-2017, ALICIA, Desiree van Doremalen

23-11-2017, ALICIA, Kim

Alicia 

door Kim, 23 NOVEMBER 2017

Gisteravond zag ik een documentaire. En deze is onder mijn huid gekropen. Alicia. Arme meid. Slachtoffer van een systeem dat al jaren, decennia, generaties in stand gehouden wordt. Hopelijk stopt het bij Alicia, maar ik ben er bang voor. Haar moeder was in ieder geval ook bekend met het systeem, de geschiedenis herhaalde zich… Door wanhoop gedreven Alicia, documentaire gemaakt en gefilmd door Maasja Ooms, die zelf ook tot haar 4e niet bij haar eigen moeder heeft gewoond. Alicia, het meisje dat al als baby bij een pleeggezin terecht komt. Het was de bedoeling dat ze daar zorgeloos op zou groeien, maar helaas kwam haar pleegvader te overlijden en werd ze in een tehuis in Reek (ook nog eens hier om de hoek…) geplaatst. Hier zit ze op het wachtbankje, en dat heeft ze verdomd goed door. En wat werd ik ontzettend verdrietig van de wanhoop van het meisje. Dat uitte zich in alles wat ze zei en deed. Hoe ze voortdurend op zoek was naar veiligheid en erkenning. Bij de leiding, bij haar moeder (die haar keer op keer bleef teleurstellen). En die leiding, die zo hun best deed Alicia op te vangen en gewenst te voelen, maar die daar binnen ‘het systeem’ niet de middelen toe had. Het meisje laat zo duidelijk zien wat een onveilige hechting met een kind doet, en ‘het systeem’ reageert met lapmiddeltjes. Antidepressiva en anti psychose medicijnen gaan haar niet gewenst laten voelen. Van kwaad tot erger Uiteindelijk gaat het, in de 3 jaar dat ze gefilmd wordt, van kwaad tot erger met het meisje. Ze krijgt teleurstelling op teleurstelling te verwerken, ze gaat richting pubertijd en het lijkt er ook nog eens op dat de chemische cocktail die ze toegediend krijgt, tegen haar gaat werken. Ze word steeds agressiever en gaat letterlijk vluchten. Toch zie ik in de documentaire een meisje dat bijna gedrogeerd rondloopt en tic- end de dag doorkomt. Bij moeilijke momenten zie je haar wiebelen, haar hoofd aantikken, schudden, zenuwkuchje. Coping mechanisme. Was er dan geen andere manier om met haar angsten om te gaan? Haar moeder zie je ook in de loop van de documentaire achteruit hollen. Ze gaat er slechter uit zien, weet het ook niet meer, is zo wanhopig dat ze haar dochter in een gesloten groep wil hebben. Want boven alles, ondanks alles, wil ze haar dochter beschermen en veilig zien. Hoewel het natuurlijk bij haar moeder begonnen is, is haar moeder ook slachtoffer in dit verhaal. Ze heef dit duidelijk ook nooit gewild. De documentaire eindigt op een anonieme locatie, zwaar afgesloten van de buitenwereld. Alicia is pas 12… Het is nooit jouw schuld… Alicia, lieve meid, het is niet jou schuld. Het is nooit jouw schuld. Ik hoop dat je jouw plekje hebt gevonden. Ik hoop dat je rust hebt gevonden. Ik hoop dat je de geschiedenis bij jou kunt laten stoppen, dat jouw dochter nooit hetzelfde door hoeft te maken. Want dit wens je niemand toe.

 http://www.moeder-liefde.nl/alicia/ 

23-11- 2017, MET RECHT EEN LEVENSWERK, Lem van der Linden

22-11-2017, WORD PLEEGOUDER, Krissie

21-11-2017, ALICIA, Henk Reimert

21-11-2017, EEN INDRUKWEKKENDE DOCUMENTAIRE, René Meuwissen

Verwante (online) artikelen

Tekort Jeugdzorg kent meerdere oorzaken | 02-12-2017 | Y. de Koster

TEKORT JEUGDZORG KENT MEERDERE OORZAKEN 


door Yolanda de Koster,  02 dec 2016

Ruim de helft van de gemeenten komt dit jaar niet uit met het rijksbudget voor de jeugdhulp en vreest structureel rode cijfers te moeten schrijven. Het verdeelmodel en de toegenomen zorgvraag zijn twee oorzaken, maar er zijn er meer. Binnenlands Bestuur zet de belangrijkste oorzaken van de (dreigende) tekorten op een rijtje.

Gemeenten zien vraag om hulp toenemen

1. Verdeelmodel / korting rijksbudget
Roosendaal is een van de gemeenten die door het nieuwe (objectieve) verdeelmodel niet uitkomt met het jeugdbudget. Vorig jaar noteerde de gemeente een overschot van ruim vijf ton op jeugd, maar dit jaar komt de gemeente zeker uit op een tekort en volgend jaar waarschijnlijk ook. ‘In 2015 werd aangekondigd dat het historische verdeelmodel, waarbij het budget werd vastgesteld op basis van de uitgaven jeugdzorg in het verleden, zou worden vervangen door een objectief verdeelmodel. Daarbij wordt het budget verdeeld op basis van een aantal kenmerken van gemeenten. Dat nieuwe verdeelmodel pakt voor ons zeer ongunstig uit. De komende jaren moeten we zeven miljoen euro op ons budget inleveren. Dat is bijna 25 procent op het huidige jeugdbudget; een behoorlijk forse klap’, laat een woordvoerder van Roosendaal weten. 

Ook Maastricht schrijft de komende jaren rode cijfers, samen met zeventien andere Zuid-Limburgse gemeenten die de jeugdhulp gezamenlijk inkopen. Deels ligt dat aan de generieke korting op het rijksbudget, maar vooral aan de negatieve effecten van het verdeelmodel. Die zijn voor Zuid-Limburg zo fors dat de regio overweegt bij het rijk aan de bel te trekken. Over 2015 noteerde Maastricht nog een overschot van vier ton op de jeugdhulp, maar de komende jaren kijkt de gemeente tegen een flink tekort aan. ‘Het budget Jeugd gaat voor Maastricht van 31 miljoen euro in 2015 naar uiteindelijk 25 miljoen euro structureel; een budgetverlaging van 20 procent’, verduidelijkt Marie-José Smeets, senior beleidsadviseur Jeugd van Maastricht. 
De achttien Zuid-Limburgse gemeenten tezamen kwamen vorig jaar uit op een tekort van zo’n acht miljoen euro; vijf procent op het totaalbudget van 153 miljoen euro. Dit jaar ging er 145 miljoen naar de regio en komend jaar is er vanuit het rijk 132 miljoen beschikbaar. ‘Structureel krijgen we 18 miljoen minder. Dat is regionaal een taakstelling van bijna twaalf procent’, aldus Roel Kramer, algemeen directeur Sociaal, namens de regio. ‘Waarom onze regio zo ver terugloopt in budget kunnen we (nog) niet verklaren. We vermoeden dat het verdeelmodel en de objectieve maatstaven die daarin zijn opgenomen niet volledig recht doen aan de situatie in onze regio. Ook bekijken we of het feit dat wij een krimpregio zijn, bijdraagt aan de negatieve effecten. Andere krimpregio’s, zoals Groningen, kampen ook met tekorten. Binnenlandse Zaken doet hier nu onderzoek naar.’ 

2. Stijgende zorgvraag  Leidschendam-Voorburg constateert een forse groei van de vraag om jeugdhulp; een van de redenen waarom de gemeente dit en komend jaar een tekort op de jeugdzorg zal noteren. Een van de oorzaken is vroegsignalering. ‘Kinderen komen op jongere leeftijd in jeugdzorg omdat de gemeente de vraag eerder signaleert’, zo laat een medewerker weten. Door strengere indicatiestelling voor toegang tot de langdurige zorg door het CIZ (Centrum indicatiestel- ling) blijven kinderen langer onder de (financiële) verantwoordelijkheid van de gemeente. 
Ook de gemeenten Velsen en Steenbergen geven aan door de toenemende zorgvraag en de korting op het rijksbudget in de rode cijfers te belanden. Velsen stelt dat er door de (strikte) beoordelingscriteria van de Wet langdurige zorg (Wlz) meer kinderen onder de Jeugdwet vallen; en dus onder de (financiële) verantwoordelijkheid van gemeenten. ‘Een andere reden is de toename van het aantal voogdijkinderen die verblijven in een residentiële voorziening in de gemeente Velsen. Deze vallen onder onze financiële verantwoordelijkheid’, aldus een woordvoerder. Verder is dit jaar het aantal jeugdhulptrajecten toegenomen. ‘Sommige van deze trajecten lopen ook door in 2017. Dit betekent dat, vanwege de zorgcontinuï teit, de kosten ook in 2017 hoger zullen uitvallen.’ 

3. Transformatie heeft (meer) tijd nodig
Het idee achter de decentralisatie jeugdzorg is dat gemeenten de hulp gerichter, beter en uiteindelijk goed koper kunnen regelen. Door meer in te zetten op preventie bijvoorbeeld kan doorverwijzing naar dure zorg worden voorkomen. Dat is ook de inzet van de gemeente Zwolle, maar volgens Martin Pazie, controller sociaal domein, kost deze transformatie meer tijd dan gedacht en levert zij nog niets op. ‘We zien het niveau van de vraag naar jeugdzorg niet dalen, maar de budgetten van het rijk wel.’ Eén van de hoofdredenen waarom de transformatie qua timing niet synchroon loopt met de budgetverlaging, is dat de doorverwijzers naar de jeugdzorg – bijvoorbeeld huisartsen, rechters en psychiaters – nog niet één en dezelfde visie delen. 

Om de uitvoering van de jeugdzorg beter in lijn te brengen met het eigen beleid, is veel overleg met veel partijen nodig. Dat er in regioverband met elf gemeenten moet worden samengewerkt, maakt het nog complexer. ‘In een dorp kun je met een huisarts snel tot afspraken komen, maar in een stad als Zwolle heb je met tientallen huisartsen van doen met ieder – terecht – ook weer hun eigen inhoudelijke visie’, aldus Pazie. Om die reden investeert de gemeente de komende tijd bewust extra in werkgroepen met de doorverwijzende instanties om de toegang tot de jeugdzorg te stroomlijnen en om informatie te delen. De regio Zwolle koerst dit en volgend jaar op een tekort af. 
Ook de gemeente Roosendaal stelt dat de vernieuwing nog onvoldoende zijn vruchten afwerpt. Samen met andere gemeenten uit de regio is Roosendaal overgegaan op arrangementbekostiging. ‘Op termijn gaat het zeker lukken om met minder budget uit te komen, maar vooral dit en komend jaar wringt de schoen. Aanbieders kunnen het niet bijhouden en een aantal van hen dreigt om te vallen. Dat willen we natuurlijk voorkomen, maar een oplossing is nog niet in zicht. Het zal een paar jaar duren voor we ons stelsel zodanig hebben ingericht dat we de kortingen kunnen opvangen.’ De gemeente overweegt de hulp in te roepen van de Transitie Autoriteit Jeugd (TAJ) om hulp te vragen. Om samen te pleiten voor een meer geleidelijke afbouw van het rijksbudget, maar ook voor bemiddeling tussen gemeenten en aanbieders. 

4. Uitgestelde zorg
Gemeenten zetten soms te lang in op (goedkope) lichte hulp via bijvoorbeeld het wijkteam, terwijl eigenlijk zwaardere hulp nodig is. De situatie van het kind kan verslechteren waardoor uiteindelijk langdurige en duurdere hulp nodig is, en/of uitmonden in een crisissituatie, zo constateerde de Kinderombudsman recent. Volgens Eric van der Graaf, zorgmanager van Pluryn (als zorgaanbieder actief voor jeugdigen uit 270 gemeenten) zijn die wijkteams een van de drie hoofdoorzaken van de tekorten op de jeugdbudgetten. 

Die teams doen hun stinkende best, maar zijn veelal in opbouw, ook als het gaat om kennis over (gespecialiseerde) jeugdhulp. De grootste uitdaging van dit moment is volgens hem het bewerkstelligen van evenwicht tussen inhoud en financiën. ‘Het gaat er om dat er op tijd lichte interventies worden gepleegd zodat langdurige zware zorg kan worden voorkomen. Soms moet een wijkteam echter niet schromen een jongere door te verwijzen naar zwaardere zorg. Die kun je later weer afschalen. Als je te laat doorverwijst, loop je het risico dat er alsnog zwaardere zorg moet worden verleend, die langduriger nodig is.’ En dus duurder. De gemeente De Bilt geeft aan dat de zorgvraag gelijk blijft, maar dat de zorg ‘zwaarder en dus duurder wordt’. 

En verder
Ook het woonplaatsbeginsel, dat bepaalt wie de rekening voor de geboden jeugdhulp betaalt, breekt een aantal gemeenten (financieel) op, zoals Utrechtse Heuvelrug. Daarnaast staat her en de onderlinge solidariteit onder druk om (dure) rekeningen van specialistische jeugdhulp samen te dragen, zoals in Aa en Hunze, Delfzijl en Bernheze.

 http://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/achtergrond/achtergrond/tekort-jeugdzorg-kent-meerdere-oorzaken.9567499.lynkx 

Bezuiniging jeugdhulp was vergissing | 21-11-2017 | P. van der Helm

 

Geef opvang in gezinsvorm een reële kans | 19-11-2017 | Gerard de Jong

Chaos jeugdzorg loopt uit de hand | 03-10-2017 | Aart Verschuur

 

Raadsleden: ga op werkbezoek bij jeugdzorg | 15-09-2017 | E. de Kluis

 

 ‘RAADSLEDEN: GA OP WERKBEZOEK BIJ JEUGDZORG’ 
door Eric de Kluis, 15 sep 2017

Raadsleden zouden op werkbezoek moeten gaan bij jeugdzorginstellingen en moeten praten met de jeugdzorgmedewerkers en kinderen. Op die manier kunnen ze zich een beeld vormen van wat er speelt en de juiste vragen stellen aan het college. 

Onvoldoende grip
Deze oproep doet Hans Spigt, voorzitter van Jeugdzorg Nederland, in een open brief aan de raadsleden. De oproep is een reactie op een artikel in Binnenlands Bestuur van 15 september, waaruit blijkt dat raadsleden vinden dat ze gebrekkige kennis hebben over de jeugdzorg. Uit het onderzoek, dat in opdracht van Binnenlands Bestuur en NOS werd uitgevoerd door bureau Citisens/Necker van Naem onder 937 raads­leden, blijkt dat nog geen twee op de tien raadsleden vinden dat ze voldoende grip hebben op de jeugdzorg. Meer dan de helft van de raadsleden stelt dat dat op dit moment onmogelijk is.


Schrikken
Spigt zegt hiervan te schrikken. ‘We hebben ruim drie miljoen kinderen en jongeren in Nederland, waarvan 11 procent een vorm van jeugdhulp of jeugdbescherming ontvangt. Niet alleen hebben zij recht op de beste zorg nu; zij zijn ook onze toekomst.’ De voorzitter van Jeugdzorg Nederland zegt het idee dat gemeenten verantwoordelijk zijn voor de jeugdzorg nog steeds te onderschrijven, ‘maar het ideaalplaatje is helaas nog ver weg.’ Dat maakt het volgens Spigt extra noodzakelijk om samen met de raadsleden te strijden tegen ‘aanbestedingswaanzin, hoge administratieve lasten en lage tarieven. ‘


Op afstand
Uit het onderzoek blijkt ook dat de raadsleden vinden dat ze maar weinig invloed kunnen uitoefenen omdat inkoop en beleid voor een groot deel wordt uitgevoerd door jeugdzorgregio’s waarin meerdere gemeenten samenwerken. Daardoor is het beleid op afstand komen te staan. En volgens een derde van de raadsleden, zo blijkt uit het onderzoek, zijn burgemeesters en wethouders niet bepaald scheutig met informatie. Dat verklaart volgens Spigt het gebrek aan kennis. De beste manier om het kennisniveau te verhogen is volgens de voorzitter om zelf een kijkje te nemen bij de jeugdzorg. Spigt: ‘Ga op werkbezoek, kom kijken wat er speelt, praat met onze jeugdzorgprofessionals en met de kinderen, verdiep je, stel de juiste vragen aan het college, en maak het verschil in jouw gemeente.’

 http://www.binnenlandsbestuur.nl/sociaal/nieuws/raadsleden-ga-op-werkbezoek-bij-jeugdzorg.9571288.lynkx 



Open brief aan raadsleden | 14-09-2017 | Hans Spigt, Jeugdzorg Nederland

Raadsleden missen greep op jeugdzorg | 14-09-2017 | H. Bekkers

Ingezonden brieven

25 JAAR GELEDEN | 04-12-2017 | Anoniem

Diverse links

Oplossingen